1399/04/09

تلخندی به نام «حقوق بشر امریکایی»

آمریکا در حالی برای مجامع بین‌المللی راه و رسم حقوق بشر را ترسیم می‌کند که پرونده‌اش در ویتنام، افغانستان، عراق و در خود آمریکا هنوز باز است و ابهامات زیادی وجود دارد.

تلخندی به نام «حقوق بشر امریکایی»

در تقویم جمهوری اسلامی ایران، ششم تا دوازدهم تیر ماه را به عنوان «هفته حقوق بشر امریکایی» نام‌گذاری کرده‌اند. در واقع این یک جمله خبری نیست که مخاطب در برابر آن سکوت کند و هیچ عکس‌العمل و سؤالی نپرسد و اصطلاحاً «یَصِحَّ السکوت» نیست. آزادگان جهان با شنیدن این کلمات که در پی هم قرار گرفته‌اند در تأمل و تفکری عمیق فرو خواهند رفت و از خود می‌پرسند آیا قرار دادن عنوان زیبای حقوق بشر در کنار نام امریکا ترکیب درستی است؟

قطعاً جهانیان تصاویری از امریکا در ذهن دارند که ارتباطی با رعایت حقوق بشر ندارد بلکه مصداق روشنی از نقض حقوق بشر است. جنگ بر سر تصاحب منابع انرژی جهان، اثبات قلدری، کشتار و قتل‌عام، تبعیض و برده‌داری، آشوب و فتنه، قحطی و غارت و... تصاویری است که در کنار نام امریکا به ذهن خطور می‌کند.

تلخندی به نام «حقوق بشر امریکایی»

قتل عام مردم سردشت با بمب شیمیایی آلمانی

گاه حضور مستقیم آمریکا در حوادث این‌چنینی کمرنگ است اما متحدان و حمایت شوندگان توسط امریکا به نیابت از او، به خوبی انجام ‌وظیفه می‌کنند. آنچه در حوادث تاریخی هفته حقوق بشر امریکایی در ایران مشاهده می‌شود، اعم از ترور مسؤولان و شخصیت‌های ارزشمند انقلاب، قتل‌عام شیمیایی مردم سردشت و هدف قرار دادن هواپیمای مسافربری ایران در خلیج فارس، همگی توسط امریکا و یا مزدوران و متحدان او صورت گرفته است.

حوادث این روزهای امریکا و خروش تظلم‌خواهانه مردم این کشور علیه تبعیض‌های نهادینه در نظام سیاسی و اجتماعی ایالات متحده، شاهد خوبی برای صدق این معنا باشد. ممکن است حرف و نیت همه تظاهرکنندگان علیه تبعیض نژادی در امریکا مشترک نباشد اما همه احساس می‌کنند باید علیه ظلم نظام امریکایی و لگدمال شدن حقوق بشر در کشورشان کاری کرد. بر همین اساس، در قاره‌ها و کشورهای دیگر هم به خاطر تبعیض در امریکا تظاهرات می‌کنند و علیه امریکا شعار می‌دهند.

تلخندی به نام «حقوق بشر امریکایی»

ماجرای داستان خواندنی کلبه عمو تم

در ادبیات داستانی جهان نیز می‌توان به رمان مشهور «کلبه عمو تم» اشاره کرد که خواندن آن دل انسان را به رنج می‌آورد. در عین حال، تصویر واقعی و بدون سانسوری از رفتاری ضد بشری امریکایی‌ها را نسبت به رنگین‌پوستان به تصویر می‌کشد. شاید مطالعه این کتاب برای همه فرهیختگان مطلوب و ضروری باشد.

جالب اینجاست که در مجامع بین‌المللی و غول رسانه‌ای نظام سلطه، امریکا خود را به‌عنوان بزرگ‌ترین مدافع حقوق بشر معرفی می‌کند و آن را دلیل لشکرکشی به نقاط مختلف دنیا، تهدید و تحریم کشورها، محاکمه و دستگیر افراد و ... می‌داند. سؤالی که باید از امریکا پرسید این است که «رطب خرده منع رطب چون کند!»

تلخندی به نام «حقوق بشر امریکایی»

مشاهده رفتار تعجب‌برانگیز این رژیم فاسد و قلدر می‌تواند روایت زیبای امیر مؤمنان علیه‌السلام را یادآور شود: عَجِبْتُ لِمَنْ يُنْكِرُ عُيُوبَ اَلنَّاسِ وَ نَفْسُهُ أَكْثَرُ شَيْءٍ مَعَاباً وَ لاَ يُبْصِرُهَا؛ در شگفتم از كسى كه عیب‌های مردم را بد می‌داند، در حالى كه خودش از همه پُر عيب تر است و آن‌ها را نمی‌بیند.

مشابه این مفهوم که انسان باید قبل از پرداختن به عیوب دیگران به عیوب خود بپردازد در روایات متعددی قابل مشاهده است. به طور قطع اعتراضات حقوق بشری در امریکا هیچ‌گاه نمی‌تواند توجه او را به داخل کشور خود معطوف کند زیرا امریکایی‌ها همیشه به جای اصلاح، به دنبال پنهان کردن عیوب خود بوده و هستند. طبیعی است که ساده‌ترین راهکار، پرداختن و بزرگ‌نمایی شرایط حقوق بشری در دیگر کشورهای دنیاست که افکار عمومی جهان را از وضعیت اسفناک درونی خود منحرف کند.

درست است که سلطه رسانه‌ای استکبار جهانی تلاش می‌کند تا روشنگری‌های کشورهای آزادیخواه جهان مانند ایران را با تبلیغات نادرست و اتهام زنی‌های ناروا خاموش و یا کمرنگ کنند اما امید است که با خلوص نیت، حقیقت مخفی و پنهان نماند و بتوان زانوی امریکا را از روی گلوی حقوق بشر برداشت.


خروج